From Frida the movie adopted and written by Sigal
This scene is certainly not my favorite, but it just made sense when I watched it for the second time. It is written as a monologue for Ashly Judd playing
Tina Modotti.
از فيلمنامه فريدا نوشته سيگال
این صحنه را خيلی دوست نداشتم ولی وقتی امشب فيلم را برای بار دوم ديدم احساس کردم این صحنه برايم معنی خاصی داره. از این فيلم خوشم مياد برای اینکه هميشه به من احساس خوبی ميده. از فيلم بدم مياد برای اینکه چطور ميشه این همه کارکتر تاريخی خارق العاده در يک فيلم حضور داشته باشند و فيلم خارق العاده نباشه؟

I don’t believe in marriage. I think at worse, it’s a hostile political act, a way for small-minded man to keep women in the house and out of the way wrapped up in the guise of tradition and conservative religious nonsense. At best, it’s a happy delusion. it's two people who truly love each other and have no idea how truly miserable they are about to make each other. But….when two people know that, and they decide with eyes wide open to face each other and get married anyway, then I don’t think it’s conservative and delusional. I think it’s radical, courageous and very romantic.
ترجمه
من به ازدواج اعتقاد ندارم. در بدترين حالت، يک بازی سياسی خشن است. راهی برای مردان کوچک مغز که زنان خود را در خانه- دور از راه- نهان پيچيده در لباس سنت و مزخرفات محافظه کارانه مذهبی نگه دارند. در بهترين حالت، وهميست خوش. رابطه ای مابين دو انسان که به يکديگر به راستی عشق می ورزند و نميداند که يکديگر را به چه بدبختی راستينی خواهند نشاند. اما وقتی دو نفر این را ميداند و با چشمان باز تصميم ميگرند که در هر حال ازدواج کنند،ديگر محافظه کار و دچار توهم نيستند. بلکه به نظر من راديکال، شجاع، و رومانتيکند

میخواهيد من را خر کنيد برايم غذای خوشمزه طبخ کنيد. ديشب رفته بوديم رستوران تمپوس با عده ای از دوستان و من بد جوری نمک گير شدم. این رستوران تمپس همون رستوران درويش قبلی هست که فکر ميکنم اولين چلوکبابی ایرانی در تورنتو باشه، چون اون اوايل که اومده بوديم رستوران ديگری نبود. بعد درويش نقل مکان کرد به مرکز شهر با اسم جديد تمپوس و با هدف جذب کردن مشتريان ایرانی و غير ایرانی
سبک آشپزی سر آشپز هم فيوژن هست که در این سبک آشپز مواد اوليه و خام رو در بازار محلی تهيه ميکنه و با توجه به سليقه بوميش اونها رو در آشپزيش به کار ميگيره. البته معمولا سعی ميشه که با خلاقيت خوشمزه ای يک آميزشی بين غذا های بومی و محلی داده بشه. خلاصه آگه شما در تورنتو گوشت ميخری که کباب ایرانی بپزی کمی خلاقيت بکار ميگيری که هم ایرانی کباب تازه ای بخوره و هم فرنگی به آشپزی ایرانی علاقه مند شه
شام ديشب را با بهترين سوپ جويی که به عمرم خورده بودم آغاز کردم. البته شراب هم سفارش داده شده بود که بخاطر بی جنبه بازی های وبلاگ های حزب الّلهی و فحش هايی که به حسين درخشان آن مرد شرابخوار ميدهند من عمرا اعتراف به نوشيدن شراب نخواهم کرد. بعد از خوردن مقادير زيادی نون بربری داغ با کره، يک پرس هم سلطانی نوش جان کردم. به جرات ميتونم بگم يکی از بهترين شام های عمرم بود. اگر به تمپوس ميرويد، برای يک تجربه فرهنگی و غذای عالی بريد. از من می پرسيد بهترين قسمت هر فرهنگی سفره آنهاست. مهمترين کاری که تمپوس برای فرهنگ ما کرده معرفی سفره ایرانی به باقی آدمهای دنياست. ديروز وقتی پروفسور شيمی سال اولم را در حال خوردن کباب برگ با زرشک پلو ديدم به این مهم پی بردم
کيفيت مواد اوليه خيلی در طعم غذا موثره و گوشت کباب برگ تمپوس راسته است . من هنوز نتوانستم در هيچ کبابی ديگری در شهر کباب فيله يا راسته پيدا کنم. قيمت های تمپوس هم بسيار زياد عادلانه است. سلطانی $13 و کوبيده پرسی $7. حتما به این رستوران سر بزنيد و به ترويج فرهنگ ایرانی کمک کنيد
TEMPUS (aka Darvish) Restaurant
508 Yonge Street (North of College)
416-929-8893
You can enjoy a wonderful Chelo kabab for under 5 dollars for lunch
and only $6.95 for dinner

قربونش برم این خاور ميانه جون ميده واسه مطالعات تطبيقی، همه بدبختی ها ناحييه ای. يکيش رو خوب ياد بيگيری قاعده کلی چند چوند بقيه کشورها هم دستت مياد. همشم هم تو همين مايه هاست که اینها نه که نفت دارند، به مردم احتياجی ندارند و حقانيت شون هم از همون پول نفت مياد. در نتيجه گور بابای دموکراسی و مردم و کاريکاتوريست ها

کلاس های دکتر محمد علی اسلامی ندوشن از امروز به مدت 10 روز در دانشگاه تورنتو برگزار ميشه. تو رو خدا پاشيد بيان علم بياموزيد. من خودم کمی کفرم از استاد در مياد چرا که يکمی زيادی ناسيوناليست رومانتيکن. ولی اگه تو کار افتخار به ایران زمين و فرهنگ و تاريخ باستانی آن و حافظ و سعدی و فردوسی و غيره و ذالک هستييد، يا که با افتخار فراوان فروهر بر سينه خود نشان داريد زود ثبت نام کنيد. این هم يک نقل قول وطن پرستانه از استاد برای اینکه خونتان به جوش آيد
"ايران سرزمين شگفت آوری است. تاريخ او از نظر گوناگونی و رنگارنگی کم نظير است. بزرگ ترين مردان و پست ترين مردان در اين آب و خاک پرورده شده اند، حوادثی که بر سر او آمده بدان گونه است که در خور کشوری برگزيده و بزرگی است، فتح های درخشان داشته است و شکست های شرم آور، مصيبت های بسيار و کامروايی های بسيار. گويی روزگار همه بلاها و بازی های خود را بر ايران آزموده است." - دکتر محمد اسلامی ندوشن

وای خودم هم نميدونم چرا ولی مردم از خنده وقتی زندگینامه این بانو آوازخوان اصفهانی را خواندم. ناهيد قبل از انقلاب در راديو تهران و اصفهان ميخوانده. بعد هم چون ازدواج کرده و محيط راديو زمان شاه خيلی مبتذل بوده راديو را ترک گفته. بطور کلی هم ناهيد معتقد است که زندگی هنری بسيار کم دوام و بيدوام است (توجه داشته باشيد که در سال چهل و یک داشتن صدای خوب برای خوانندگی کافی بوده). بابا بی خيال من خودم هم با این همه ادعا زن سالاريم کلی پاچه خوار مردها هستم.به ابتذال راديو طاغوت و بيدوامی هنر چه ربطی داره که شما شوهر کردی و تن به مردسالاری دادی؟ ناهيد بعد از ترک ابتذال هنر در اصفهان معلم عربی شد و از آن پس تمام عکس های پاسپورتی خود را با مقنعه انداخت. این هم يک اثر هنری مبتذل باقی مانده از ناهيد. صدای خوبی داره بنده خدا
-------------------------------------------------------------

طبق تحقيقات لازمه از دوستان اصفهانی کاشف به عمل آمد که ناهيد آوازه خوان اصفهانی بسيار زن با حالی است که حتی کلاس آواز نيز در اصفهان دارد. بنا به گفته دوستان ناهيد آوازه خوانی در راديو را به دليل پيروزی انقلاب اسلامی ترک کرد، و دليل کنار گذاشتن هنر ازدواج ایشان نبوده. تنها دليلی که يکی از دوستان در رابطه با این بيوگرافی خنده دار ارائه داد این بود که احتمالا ناهيد خودش را اینگونه جلوه داده تا که از شر مسئولين امر به معروف و نهی از منکر خلاص شود و به ندريس کلاس های موسيقی خود بپردازد. با عرض پوزش از تمامی هنرمندان و الخصوص هنرمندان زن اصفهانی بايد بگويم که من هرچه سریعتر به جهانشاه جاويد نامه برقی فرستاده و از او خواهش ميکنم این بيوگرافی دروغين ناهيد را اصلاح کند

ادب از که آموختی؟
يک آقايی در قسمت نظرات به سن نسبتا کم من خرده ميگيرند و ميگوييند که "شما بچه های 25-26 ساله فکرميکنيد خيلی باحاليد که کلمات محاوره ای و بی ادبی و بی تربيتی در وبلاگ هاتون استفاده ميکنيد." ایشان متذکر شده اند که چون شما در مورد مسايل نسبتا مهمی اقدام به نوشتن ميکنيد درست است که ادبيات خود را پاکيزه نگه داريد. اخيرا هم این دوست خوب از بکار بردن لغت پتياره خيلی ناراحت شدند. این حسين درخشان هزار بار گفته من باز هم ميگویم که این سيبيل طلا حوزه خصوصی نازلی هست که بنا به اشکالات فنی عمومی شده و برای همين خصوصی خصوصی هم نيست. ضمن تشکر از انتقادات شما بايد عرض کنم که اینجا من هرچه دل تنگم بخواهد مينويسم
جواب درست و حسابی اینکه براستی مفهوم ادبيات بی ادب چيست؟ از ديد زبان شناسانه لغات مختلف در دوران مختلف استفاده های متفاوت دارند. معنی همين پتياره را در لغتنامه دهخدا نگاه کنيد، در زبان فارسی ميانه-پهلوی به معنای ستيز و دشمنی بوده. معنی امروزی آن آفت، بلا، مصيبت نيز هست. لغت مورد علاقه فردوسی در شاهنامه که این لغت را در مورد مخلوقات اهريمنی استفاده ميکرده. معنی قرن بيستم آن مکر، حيله، دغا و فريب است. البته پتياره دشنامی سخت قبيح هم هست به معنی زشت، مهييب و مکروه که به زنان گوييند. مفهوم های متفاوتی را با استفاده از لغت پتياره ميتوان بیان کرد، آيا برای يک نويسنده این عاقلانه است که به خاطر يکی مفهوم دشنامی این لغت تحریم کند؟ ََآيا به دور ريختن و تحريم لغات که مفهومی قبيح و دشنامی دارند، لغاتی که نهی مذهبی شده اند، لغاتی که بيانگر مفهومی های حرام و يا تابو هستند کار درست و اخلاقی است؟
مهمترين تحقيقات در باب استفاده عمومی از این لغات در آمريکای توسط دکتر تیموتی جی انجام شده و در چند کتاب و مقاله چاپ شده. من برای اولين بار يکی از مقالات این آقا را در کلاس روانشناسی سال اول خواندم و نوع ادبياتم تحت تاثير این مقاله عوض شد. حرف حساب اینکه روانشناسان، جامعه شناسان، متخصين مغز و اعصاب، و زبانشناسان هنوز نتوانستند تئوری واحدی بر دلايل فحاشی انسان ها ارائه کنند. اما آنچه که واضح هست مردم فحاشی ميکنند،اگر از مفاهيم این لغات منفور در محاوره ميتوان استفاده کرد برای نوشتار هم ميشود. و اصولا ادبيات رئال هم همين است. در يکی از مقالاتی که ميخواندم نويسنده ميزان لغات قبيح را که در روزنامه های مختلف آمريکا در سالهای مختلف سنجيده بود. نويسنده برايش جالب بود روزنامه نگاران بددهنی های مکرر نيکسون را اصلا در روزنامه های خود منعکس نکرده اند. در حالی که تصوير های موجود از همان سخنرانی های نيکسون بر رور نوار بيانگر شخصيت بی تربيت ایشان و استفاده مکرر از دشنام های قبيح هست. حالا فرض کنيد که تاريخ نوشتاری چقدر ميتواند دروغ گو باشد. به همين دليل هست که من از طرفداران پر و پا قرص ادبيات بی رو در بايستی ام. اگرلغتی مفهوم دلخواه من را بيان کند، از آن استفاده ميکنم بدون هيچ تبعضی

مادرم هيچوقت در آجيل نخود چی نمی ريخت، ولی عشق به پايان من به هيدرات های کربن باعث ميشد که هميشه کمی نخودچی برای من بخرد. با وجود عشق شهوانی ام به نخودچی هنوز او را خوب نشناخته ام. امروز صبح که از بدی روزگار تنها چيزی که برای خوردن داشتم نخودچی بود- او را خريدارانه نگرييستم. فرم بدن نخودچی بسيار شهوانی است. برجسته گی ها، تو رفته گی ها، خطوط روی بدن نخودچی او را اروتيک ترين عضو آجيل ميکند و اگر کسی در آجيلش نخودچی نريزد آجيلش اصلا سکسی نخواهد شد و به درد نمی خورد

از اولين کتاب های تاريخی که بطور جدی در عنفوان کودکی خوآندم کتاب ظهور و سقوط رايش سوم بود که در کتابخانه ويلای عمو بيژن کنار کوزه تخم گلپر يافتم. با خواندن آن کتاب علاقه بسياری به تاريخ آلمان، اروپای جنگ جهانی يک و دو، نازی ها، هيتلر، و هلوکاست و غیره پيدا کردم. این مامانم هم از پس فيلم توپ های ناواران رو به ما زور چپآن کرد که به ناچار به سينمای جنگ جهانی هم علاقه مند شدم. تا به امروز ولی فيلمی به خوبی فيلم سقوط ساخته آلمان، اتريش، و ایتاليا ندیدم. این فيلم داستان آخرين روزهای زندگی هيتلر و نزديکترين اطرافيانش را در حالی که منتظر شکست برلين به ارتش سرخ هستند را آنقدر با سليقه بيان ميکند که من خيال دارم فردا دوباره بروم. اولين بار بود که در ميان فيلم های جنگ جهانی دومی شخصيتی اینچنينی از هيتلر ديدم. هيتلری که احساساتی ميشود، گريه ميکند، رومانتيک است. مهربان است- ديکتاتور، خشن، ديوانه، روانی و آدمکش است. هيتلر از این واقعی تر نيمشود. فيلم به حدی درباره شخصيت خود هيتلر و اتفاقات جانبی شکست رايش سوم منصف است که هنوز داد هيچ صهيونيستی در نيامده. مطمئن باشيد آگر فيلم در تاريخ نگاری دچار مشکل بود الان انجمن حمايت از قربانيان هلوکاست کلی شلوغ ميکرد. خيلی از کارکترهای فيلم نزديکان هيتلر هستند که حتی تا چند سال پيش نيز زنده بودند. ولی داستان سرای اصلی منشی شخصی هيتلر است که 3 سال پيش در آلمان مرد. این خانم از روابط انسانی اش با هيتلر ميگويد. بيشتر کارکتر هيتلر بر گرفته از صحبتهای این نزديکان و نقل قولهای آنهاست. دو نوار صوتی تصويری هم از هيتلر در محافل خصوصی باقی مانده که منبع اصلی گرونو گنز برای تقليد صدای هيتلر در محافل خصوصی است. ظاهرا هيتلری که مدام در حال داد و فرياد در محافل عمومی بوده، سرشتی خيلی آرام داشته. فيلمش عاليست، به تمام معلم هايی که تاريخ اورپا درس ميدهند پيشنهاد ميکنم که این فيلم را حتما سر کلاس های خود نشان دهند و متذکر شوند که این پتياره تاريخ چقدر مزخرف است. تفاسير فيلم شناسانه این فيلم هم به عهده آنها که بلدند