روزنامه یا گشادنامه؟
خاک بر سر آن جامعه مدنی که دولت هلند بخواهد پول یک روز در میان نامه اینترنتی اش را بدهد تا یک مشت آدم رایگان خوار، پول کار تمام وقت بگیرند و دو روز یک مرتبه پاره وقت کار کنند.
به والله شبنامه ای که در برازجان چاپ می شود، به روزی که اینها به اسم روزنامه در می آورند شرف دارد. اگر این روزنامه به زبان هلندی چاپ شود، موش های هلند هم آن را نمی خواندند و به عنوان زباله روی مرگ موش ها می گذاشتند.

از پویان طباطبایی بخوانید:
واقعا نمی دونم با چه رویی ,این همه پول را زدن به جیب و یک همچین روزنامه ای درست کردن .
صحبت هزار دلار و 100 هزار دلار نیست , حرف میلیون یورو هست و 6 تا کارمند.
مدل صفحه بندی که خوب نیست . و تازه این هم از اون تقلب های قدیمی که وقتی روی یک تیتر تو صفحه اول میزنی .دوباره همون صفحه را میاره تا تعداد کلیک ها زیاد بشه . بعد بگن ما آنقدر بیننده داریم. آقای درخشان که برای همه عالم روزنامه نگاری کرکری می خونه با این صفحه بندیش واقعا ریده. نکته دیگه این که تمام دوستان حقوق بگیر که در
قسمت معرفی , خودشون را هوادار آزادی معرفی کردند , هیچ کجا اسمی از خودشون نگذاشتن ,نه به خاطر مسائل امنیتی [بلکه برای اینکه فردا که گندش در اومد 90 درصد حواننده ها ندونن این اساتید کین و کجان ؟ تا دوباره چتر حقوق بشری را جای دیگه علم کنند و پول ها را بکشن بالا

مطلب من را هم که همان اول ها که روز راه افتاده بود نوشتم بخوانید، در آن زمان هنوز اعلام نکرده بودند که بودجه شان از پارلمان هلند می آید و من حدس زده بودم که یک ربطی به این پولدار مولدار ها دارد
.

لذت......
حجت الاسلام پناهییان که آمده بود تورونتو می گفت بد حجابی زن ها سلامت روانی بقییه را به خطر می اندازد. این کلاس نظریه فراهنجاری/سکسوالیته را هم این ترم الکی برای رضای خداوندگار برداشته ام دارد ناجور همان یک جو سلامتی روانی را هم که داشتم به خطر می اندازد. کلاس سمینار مانند است و بعید می دانم یک عدد آدم غیر فراهنجار در این کلاس ثبت نام کرده باشد. بیشتر دانشجویان رشته گوناگونی جنسی هستند که تازهگی ها در دانشگاه مان شکل گرفته و هنوز دانشکده خودش را ندارد و باید از سایر رشته های علوم انسانی واردش شوی. بگذریم که اکثر دانشجو ها هم بسیار بوق تشریف دارند و مدام از تجربه های شخصی بی ربط شان سخن می گویند. یک همشهری هم در کلاس ثبت نام کرده که هنوز رویم باز نشده به سراغش بروم. با لهجه ناز فارسی انگلیسی صحبت می کند و بینی اش را هم به همان سبک ایرانی معروف عمل کرده است. چشمان سیاه بادامی دارد و آبروهایش تیز و شمشیری اند. از او خوشم می آید. موهایش کوتاه است و کاکلش را سبز (رنگ را الکی گفتم چون می ترسم کسی بشناستش) کرده است. آرایش می کند و ماتیک قرمز می زند. گوشواره هایی عجیب و غریب بر لاله های گوشش آویزان می کند. سینه هایش خیلی بزرگند و کمرش به شدت باریک. سینه هایش را جلو می دهد و با ناز و عشوه فراوان، گردنش را که پر از رگ های برجسته است به طنازی می چرخاند. وقتی صحبت می کند از بدنش مثل زبانش استفاده می کند، انگار صد سال است که دارد با بدنش حرف می زند. شدیدا به خودش مسلط است و مدام با اعتماد به نفس کامل مزخرف می گوید. تنها کسی است که در کلاس اصرار دارد نظرییه های جنسیتی/جنسگونگی را به بی ربطترین بحث ها ربط دهد و غلط نکنم کمی هم ضد اسلام است. با این حال از او خیلی خوشم آمده، فکر می کنم مسخ این اعتماد به نفس کاذبش شده ام. مدام تمرکز من را بهم می زند. با وجود اینکه دایک(خودمانی لزبین)های کلاس به او چشم غره می روند، همچنان با استواری تمام زنانگی ورژن مهدی جامی اش را به نمایش عام و خاص می گذارد. کیف می کنم که این نرم های مسخره روشنفکری دانشگاهی را به تخمکش هم نمی گیرد.

و درد....
از مجموعه مقالاتی که معلم مان انتخاب کرده خیلی راضی هستم و یک پسری هم هست که از دانشکده فلسفه آمده و حسابی هرچه کتاب در زمینه نظرییه سکسوالیته بوده قبلا خورده است و کلاس را هیجان انگیز می کند. معمولا بحث های سر کلاس به دعوا های همه با این شازده فگه (اسمش را نمی گویم) ختم می شود. این موجود فوق العاده باهوش موهای بور سیخ سیخی دارد، کمی تپل است، قدش بلند است و بلوزی با طرح هزاران ام اند ام (شکلات ها نه رپر) می پوشد. با اینکه اصلا اوا-خواهر(بی خیال صحت سیاسی) نیست تمام مداد ها و خودکارهایش صورتی اند و پر و اکلیل دارند. امروز سر بحث لاکانی آخر کلاسمان، شازده فگه ناگهان هیجان زده شد و آستینش را بالا داد. دیدم روی مچش تا نزدیک بازویش تا می شد دید آثار زخم های خود آزاری است. زخم های تازه روی زخم های کهنه. روی پوستش مثل رگه های شن صحرا رگه های بریده شده را می شد دنبال کنی . دیدن این صحنه من را به کل دیوانه کرد. تا به حال همچین تجربه ای نداشتم. گوش هایم که داغ داغ شده بودند و داشتم به زور سعی می کردم اشک نریزم. نمی دانم چرا این رفتار ناشایست را از خودم نشان دادم. داشتم سعی می کردم عادی رفتار کنم اما شازده فگه باهوش بلافاصله فهمید. بنده خدا در عرض ده ثانیه بحث لاکانی را به مبحث درد و لذت و خواستن درد برای لذت رساند. انگار می خواست به من ثابت کند که جای نگرانی نیست و اوضاعش ردیف است. راستش اصلا نفهمیدم که چه می گوید، گوشم بقدری داغ بود که اصلا نمی شنید. یاد صنم افتاده بودم که در یک کفرانسی لزبین دیده بود و بنده خدا کپ کرده بود. حالا خودم بودم با موجودی که برای لذت خود آزاری می کرد و داشتم ناجور خراب می کردم. صحنه خیلی عجیبی بود، از این صحنه ها که آدم آرزو می کند روزی در فیلمی ببیند. تمام شب را داشتم به پسرک فکر می کردم و از رفتارم خجالت می کشیدم. گفتم شاید اگر اینجا بنویسم از شر فکرش خلاص شوم. خوابم نمی برد
....
Posted by Picasa

تقدیم به آن کسی که خودش می داند
و بامداد عزیزم....
اندر فلسفه/مضرات چند همسری (پولی گومی) از فیلسوف و موسیقیدان برجسته استاد شهرام شپره بشنوید تا که اثرات غم انگیز اخبار امروز را تسکین دهد.

علم بهتر است یا سیاست: علم سیاسی و سیاست ثروتی و ثروت علمی*

این آقا ایگناتیف ما هم بعد از یک عمر "هنری" بودن به خیل سیاست مداران بی هنر پیوست. خیلی دلم می خواهد بروم فردا در اتاقش را بزنم و بپرسم که بردار من آخر تو با این همه استعداد و اهل حال بودنت، تو دیگر چرا؟ یعنی یک نمه ثروت و قدرت ارزش زندگی کردن در یکی از تخمی ترین شهر های دنیا (اتاوا) و ول کردن یکی از ناز ترین شهر های دنیا (کمبریج) را دارد؟

مایکل ايگناتیف که برای خودش از پر طرفداران ترین نویسنده ها و تحلیل گران سیاسی کانادایی است، سال گذشته
صندلی پروفسوری خود را در هاروارد ول کرد و به دانشگاه تورونتو آمد. این کارش بقدری احمقانه می نمود که پر واضح بود آقا اگناتیف در سر سودای سیاست دارد. بسیاری او را برای رهبری حزب لیبرال در کانادا در نظر گرفته اند. امروز او توانست در محل زندگی خودش که یک دهاتی نزدیک های دریاچه آنتاریو در غرب تورونتو هست به پارلمان کانادا راه پیدا کند.. (سي بي سي اعلام کرد)
لازم به توضیح است که بنده حاضرم از سیاست های نیولیبرال آقا ایگناتیف چشم پوشی کرده و در هر صورت ا ز او حمایت کنم زیرا که اولا جگرش را بخورم، و دوم صدايش را هم که نگو!!

Posted by Picasa ------------------------------

*و البته خوشتیپی از همه این سه مهم، مهم تر است

این شیراک هم که کیق* (کیر) زیادی خورده و مست کرده و یک زر مفتی زده و صد تا آدم عاقل را بدبخت کرده است. حالا بنده خدا خانم محترم، صدر اعظم آلمان، در درد سر افتاده که برود یک شب بد مستی آقا را راست و ریست کند. این مسخره بازی های شیراک برای مرکل در آلمان کلی درد سر شده است....شما خود پیدا کنید پرتغال فروش را.
--------------------------------
*نوعی شراب فرانسوی
خدا را شکر که این تابوی اسراییل رفتن و به کسی نگفتن هم دارد کم کم از بین می رود. حسین تا چند ساعت دیگر به اسراییل می رود تا برای خاتمه دادن به دعوا های وبلاگستان خودش شارون را با دستان خودش خفه کند. نیکان سوژه یافتی... شلوم !
سفرنامه رصد کنی رفیق ستاره شناس/ فمنیست ما را به هاوایی از دست ندهید که من هم همچون خاله نازنین اش دارم بسی لذت می برم از این بلاگیدن.
این مقاله نجوم را هم بخوانید که هویت سر به هوای عاشق ستارگان بر شما آشکار شود. (محدثه، به من چه؟ خودت لینک دادی!)