چيه؟
چه انتظاری داری؟
ميخوای از حسين آقا بد بگم! ده من خوب نميتونم از حسين آقا بد بگم ولی گند زد
چرا؟
ده خوب آخه يک ذره نبوغ حسين آقايی به خرج نداده بود تو آهنگسازيش. خودشم ميدونست که خراب کرده. اصلا خودش نبود رو صحنه. يعنی دروغ چرا قسمت اول، قبل تنفس، خوب بود. همون حسين آقا خودمون بود. به جان خودم يک لاسی ميزد با کلهر که دل آدم رو ميبرد. خجالتم خوب چيزيه، جلو همه آخه؟ ولی بعد تنفس خودش هم ميدونست. هی با کوک سازش ور ميرفت. اعصابش خورد بود. بد اخلاق، معلوم بود اصلا حال همايون رو نداره. این همايونم آخه گند تمبک زد. بابا يکی نيست به این شجريان بگه که بيخيال گرفتن زير پر و بال شازده بشه. ديشب با يکی از دوستان ميگفتم که اگه همايون رو اینها بيخيال شن خيلی بهتره. بياييد مجيد خلج را به جای همايون بذاريد و همايون رو بفرستيد آواز. يکی صدای ملکوتی افسانه رثايی رو هم اضافه کنيد تا که شوری برنگيزيد. ديشب که حالی نداديد
حسين آقا جون، خواهش ميکنم يک فکری به حال این ساز بدويت بکن. خودتم ميدونی که سيستم کوکش بدرد نميخوره. يک سازشناسی کسی استخدام کن يک طرحی بده که اینقدر سر صحنه کوک اذيتت نکنه. بابا این گيتار آگوستيک رو همين سگوويا خودمون کلّی خرجش کرده. تو همين صد سال اخير اینقدر تغيير کرده این ساز که نگو. آخه حسين آقا تو که اینقدر نوگرايی که شورانگيز ميسازی، يک فکری هم به حال این تار شکسته بکن
حالا کنسرت رو برين يا نه؟
خوب معلومه که بايد بريد، با تمام بی حاليش آخرش حسين آقاست که خودش آخرشه. همين که بريد اونجا این حسين اقا يک دلنگ دلنگی بکنه کلی ميرزه... در ضمن اصلا خوش ندارم که حسين آقا در تور کانادا آمريکاش ضرر
بکنه...برای همين زود بليط ها تان را تهييه بفرماييد

از قسمتهای خوب کنسرت عشق بازی بی ريای کلهر با کمانچه اش بود و طرحی از صورت عليزاده که يکی دوست نقاش که به زور به کنسرت آمده بود همانجا کشيد. طرح که خودش عالی بود به يکی امضا حسين آقا هم آراسته شد. زيرش نوشته اند برای نازلی جان...بی خود تلاش نکنيد آنقدر برای من ارزش دارد که نمی فروشم
گويند يکی از خراسان عزم ديار دوست کرد. مر او را سازی بود که با آن دور دنيا گشتندی. به هر ديار که رسيدی هم او را نواختی و ياد دوست کردندی. آنچنان که دور دنيا گشتندی دوست زياد يافتی و ديار دوست يافتندی. سپس در سرمای آن ديار ياری يافتی دما گرم که یار خراسانی را اینگونه وصف کردندی

عاشق آب
عاشق باران
برف
آفتاب و
کوه


طبيعت را دوست ميدارد و
لمس ميکند
احساس ميکند
زيباييش را
دليلش را


سخن نميگويد مگر که بيانديشد و
مينديشد چنان که یکی فيلسوف و
فر می گشايد بسان يکی عالم


هنر را در ميابد
واقف است بر آن با
عشق و
انصاف

مشمول و مسؤل
بي غل و بي غش
رحيم و شفيق
او را بعدهاست و
مرا به او پشت گرميها


زيباترين زاويه ها را ميیابد
که بنگرد این دنيا و جزيياتش را
زودتر از هرکس

ساده
بسادگی يکی کودک
و نا گفته ها
بسيار

این متن هيچ ربطی به شاهرخ سعيدی که اندی پيش (در دوران حکومت رضا شاه) در چنین روزی در مشهد متولد شد ندارد. ترجمه بالا از روی متنی است که سروش در ارکات در وصف يکی از دوستان گفته است. لازم به ذکر است که شاهرخ دوربينی تهييه کردندی و عکس بسيار پسنديده گرفتندی. او يکی فتو بلاگ داشتندی

رامين جهانبگلو پنج سال پيش که در دانشگاه تورنتو کار ميکرد هی به من ميگفت که شما ها که علوم تجربی ميخوانيد هيچی از زندگی سرتان نميشود. عصبانی بود که چرا ما از او درس زندگی نميگيريم. من هم بهش ميگفتم که رامين جان زندگی خودت همچين تعريفی ندارد، مگه ما بلانسبت خل هستیم که از تو درس زندگی بگيريم. رامين جواب داد که پاريس که بوده تو این کافه ها دانشجو ها دست از سرش بر نميداشتند و چپ و راست سوالات فلسفی شان را مطرح ميکردند و رامين هم مينطور چپ و راست به نسل جوان پاريسی خدمت ميکرده در يافتن راه درست زندگی. نتيجه این شد که بالاخره رامين به کمک چند نفر از این دوستان که قدرش را ميدانستند این آگورا را بنيانگذاری کرد. آگورا قرار شد بشه محل سخنرانی ا بحث و جدل. اولش هم با کلاس فلسفه خود رامين شروع شد.ّالان يک پنج شش سالی از عمرش ميگذرد و هنوزم سرفراز و پا بر جاست. معمولا هر هفته يک سخنرانی پنلی چيزی هست،بعد هم همه بسيار دوستانه و بعضی اوقات هم نه چندان دوستانه در سر کله هم ميکوبند. تمريين دمکراسی ميکنيم. مهمترين خاصيت مان هم این است که شفافيت داريم. اگر کسی نظری انتقادی دارد در هر جلسه دستش را بالا ميکند و جلوی روی همه حضار حرف حسابش را ميزند. يک عدد ليست ایميلی هم داريم که کلی عضو دارد و در طی هفته مردم از طريق این ليست با هم ارتباط بر قرار ميکنند و گاهی هم تو سر و کله هم ميزنند

حالا من دارم این همه تاريخ آگورا بيان ميکنم چون يک کمی از این نهاد دمکراتيک که خودم خيلی خاطرش را ميخواهم گله دارم. مساله بنده مساله شفافيت هست. به نظر من سيستم جلسات اگورا خيلی زياد این شفافيت را ایجاد کرده. لازم به تذکر هست که بگم آگورا کاملا غير سياسی هست. به این معنی که بحث در باره سياست ميکنيم ولی طرفداری از گروه خاصی نميکنيم، پارتيزان بازی هم که اصلا. به هر حال تک تک اعضا برای خودشان گرايشات سياسی خاص دارند، بعضی ها هم اصلا گرايشی ندارند. این گرايشات سياسی طبيعتا ایجاد چند دستگی کرده، که البته بسيار خوب و پسنديده است. از مشروطه خواهان، جمهوری خواهان، سلطنت طلبان، و طرفداران اصلاحات که بگذريم، عده ای دانشجو هم هستند که حال و حوصله بازی های سياسی این احزاب فکستنی را ندارند.فقط این احزاب گرامی را تماشا ميکنيم و درس عبرت ميگيريم
اما بحث شيرين شفافيت. این دوستان سياسی-باز ما در این نهاد دمکراتيک آگورا گند زده اند به هر چی شفافيت هست. بازی ها و اختلافات سياسی خودشان را به جلسات و ليست ایميلی ما کشانده اند. و چون اهل شفافيت نيستند از اسامی قلابی استفاده ميکنند و ترور شخصيتی می کنند. چند روز پيش يکی رکسانا احتشامی يکی نامه برقی به ليست فرستاد و در آن گند زد به به هيکل دوست عزيزم بهمن کلباسی. جزييات ماجرا را در وبلاگ نيک آهنگ بخوانيد. این نامه دروغ زياد داشت ولی کم هم راست نداشت. حالا به راست و دروغش کاری ندارم ولی به اتفاقات بعد از نامه کار دارم. بسياری از دوستان گرامی گله ای عمل کردند. اول به صورت گله ای حدس زدند که این نامه احتمالا يک ربطی به دوستان از حزب مخالف دارد. يا اینکه مربوط به طرفداران وب سايت کذايی رفراندوم است. شايد هم خود بهمن نوشته ...ولی مگر مغز خر خورده؟ بعد هم دوستان به صورت گله ای شروع کردنند به طرفداری از بهمن و نابود کردن شخصيت والا ولی قلابی رکسانا خانم. در این ميان هر کسی هم هر خرده حسابی با کسی داشت فوری به این نتيجه رسيد که این رکسانا خانم کسی نيست جز آقا و خانم فلانی که مثلا فلان نامردی را در حق بنده يا دوست عزيزيم کرده. بعد هم که هر کس از روی ظن خود هويت واقعی رکسانا خانم را حدس زد شروع کرد به انتقام گيری سياسی. این وسط هم نامه ها و تهمت ها بود که رد و بدل ميشد و هر کس هم با گله خودش افتاد به جان گله مقابل. معنی عدم شفافيت را فهميديد؟

آقا ما این اگورا را با هزار بدبختی شيک و تر تميز و دمکراتيک نگاه داشتيم. جان مادرتان گند نزنيد به این تمرين دمکراسی ما. اگر با هم خرده حساب سياسی و سکسی و اخلاقی داريد با تلفن حلش کنيد. از وبلاگ ها تان استفاده کنيد. مسايل شخصی تان را به این ایميل ليست مقدس انتقال ندهيد. اینقدر هم بلا نسبت مثل گوسفند پشت هم گله ای ها تان نياستيد و از اشتباهاتشان انتقاد کنيد. اگر هم فکر ميکنيد از گله مقابل کسی کاری را به ناحق انجام داده که اشتباه بوده و این اشتباه عمومی بوده، خب این را بیان کنيد. چرا از صنايع ادبی هنری استفاده ميکنيد که به در بگوييد بلکه ديوار بشنود؟ شفاف باشيد


سخنرانی دکتر موژان مومن را امروز از دست ندهيد که ایشان در زمينه بهايی شناسی کلی دانشمند است
"Conspiracies and Forgeries: The Image of the Baha'i Community in Iran"
In 1906-7, as the Iranian Constitution was being drafted, a goldenopportunity to make Iran a free and open society was lost when, underpressure from reactionary ulama, all members of religious minoritieswere made into second-class citizens and the Baha'i community, thelargest non-Muslim minority in Iran, was deprived of any politicalrights whatsoever. This left the Baha'i community vulnerable to attacksin newspapers and other media. With the constant repetition of theseaccusations in public and no opportunity being given to the Baha'is torefute in public, these accusations have become accepted by ordinaryIranians as incontrovertible facts. These accusations, being essentiallybaseless, have had to be backed up by forgeries, such as the concoctedPolitical Confessions of Prince Dolgorukov. As a result of all this, theBaha'is have become enmeshed in the conspiracy theories so prevalent inIran. Accusations abound that the Baha'is are agents of the Russians,the British, the American, the Jews or whatever.
Serious as the consequences of this have been for the Baha'icommunity, the consequences for Iranian society as a whole have beennone the less deleterious. These conspiracy theories have have resultedin a situation where Iranians (from the ordinary people to theintellectuals to the political leaders) see their own politics andhistory as a web of conspiracies by outside powerful forces. This isturn creates a culture of passivity and helplessness. If one isconvinced that one is the victim of unseen and overwhelming forces, thisparalyses the will to change one's circumstances. Constantly passingresponsibility for the condition of the country off onto foreign powersand their supposed internal agents creates conditions in which theproblems of the country cannot be correctly analysed nor is there thewill and capacity to respond effectively to them.
Dr. Moojan Momen was born in Iran, but was raised and educated inEngland, attending the University of Cambridge. He has a specialinterest in the study of the Baha'i Faith and Shi`i Islam, both from theviewpoint of their history and their doctrines. In recent years, hisinterests have extended to the study of the phenomenon of religion. Hisprincipal publications in this field include: Introduction to Shi`iIslam (Yale University Press, 1985); The Babi and Baha'i Faiths1844-1944: Some Contemporary Western Accounts (George Ronald, Oxford,1982) and The Phenomenon of Religion (OneWorld, Oxford, 1999). He hascontributed articles to Encyclopedia Iranica and Encyclopedia of theModern Islamic World as well as papers to academic journals such asInternational Journal of Middle East Studies, Past and Present, Iran,Iranian Studies and Religion. He is a Fellow of the Royal Asiatic Society.
Time: Saturday, Feb 12th 2005, 4:30 PM.
Location: 252 Bloor West, OISE, room #4414.

تق تق
کيه؟
خب پوريا ست با اون دستهای خيکيه فينگليش. هلک و هلک پاشده اومده از ایران...يکاره در خونه ما. اولش مردم از خوشی...بعد از چند استکان چهل درصد و يک سيگار کوبايی و تماشای آبهای سفيد حسين آقا....خدا ميدونه چی شد. حال همه رو گرفتم. بعد هم اومدم خونه حال بقييه رو گرفتم. بعد هم رفتم پای کامپيوتر و فکر کنم حال بقييه رو هم بهم زدم
خاک تو سرت نازلی که لياقت خوشی نداری


زمان جنگ جوکی معروف شده بود: داستان از این قرار بود که از صدا و سيما رفته بودن جبهه که مصاحبه کنن با رزمندگان. خلاصه از يک بابايی پرسيدن که"برادر شما در جبهه های حق بر عليه باطل چيکار ميکنيد؟" این برادر رزمنده جواب داد"ما زرشک پاک ميکنين." بعد کاشف به عمل ميامد که زرشک پلویی در کار نبوده و این برادر رزمنده مسوؤل پاک کردن زرشک هايی بوده که بر زير شعار های تبليغاتی "تا کربلا يک قدم" مينوشتند
این افاضات جناب آقای روحانی را که خواندم نا خوداگاه گفتم....زپرشک
آقا ما در غربت کار فرهنگی ميکنيم، سخنرانی بر پا ميکنم، روزنامه چاپ ميکنيم، گروه کر راه ميندازيم، و آب حوضم ميکشيم. آقا غربت به جون خودم خوب چيزی، چون همه کار این ور دنيا ميشه کرد، يک اسم ایران هم بهش بچسبون تا ملی گرايی مردم را بر افروزی. اسمشو بذار روزنامه ایرانی، گروه موسيقی ایرانی، فرهنگ ایرانی، و آب حوض کشی ایرانی
آقا رفته بوديم
کنسرت گروه کر ایران. آقا همه هم دوستای خودمونن، به خدا. همه ماشا الّله دکتر مهندسن، دانشجو دکتری، فوق ليسانس باورتون نميشه از صد تا مطرب بهتر. اینقدر بنده خدا ها زحمت کشيده بودن. همش شش ماه بود که تمرين کرده بودند به چه خوبی می خوندن. بعضی جا ها حتی چند صدا ميخوندن. حرفه ای نبودن، ولی خوب بودن
اقا دوستای خودمون که خوب بنده خدا ها دکتر مهندسن، موسيقی دان نيستن....اما به جان خودم این رهبر گروه کر من را کشتانده بود. استاد محمد امان همه کاره در فن شريف موسيقی. ایشون انصافا خوب تار ميزنه، مکتب تار تبريز هم تخصصش هست . اشکال کار این هست که امر به آقای امان مشتبه شده که آهنگسازی و رهبری ارکستر ورهبری کر هم کار هرکسی است. لوريسم نبودی که ببينی چه رهبری ميکرد این استاد امان. دست ها بود که بيخود و بيجهت در فضا حرکت ميکرد... راست ميرفت، چب ميرفت... بالا ميرفت پايين ميومد. جای شما خالی بود لوريس جان يکمی با هم میخندييم. وقت کردين
این مصاحبه آقای امان با شهروند را بخونيد. يادتون نره که موسيقی محلی شناسی (اتنو موزيکولوژی) رو هم به تخصص های ایشان اضافه کنيد. آخه يکی نيست به این آقای امان بگه که اینقدر مردم گرامی در غربت را خر نپندارند. حالا من خودم هم بيخودی ادعا دارم ولی جون مادرت آقا اینقدر خالی نبد
آقا ارکستر و يادم رفت بگم. يکی پيانو بود، يکی فلوت، يکی ويلون، يکی آلتو، يکی ويلونسل. آقا باورت ميشه این صبا خدودمون شاگرد مجيد سينکی براشون فلوت ميزد...اگه مجيد ميدونست. باز دم صبا گرم لاقل ميزنه....خوبم ميزنه....ماه ميزنه...فقط الهی براش بميرم که با این خالتور ها ميزنه. الهی برای تمام این موسيقی دان های حرفه
ای بميرم که يا دارن اینجا خاک ميخورن و يا بي خيال هرچی ایرانی بازی شدن
آقا حالا چرا من پا شدم رفتم این کنسرت. خوب با اجازه تون این انجمن خودمون بر گزار کننده بود، بنده هم باید ميرفتم کمک. فردا هم احتمالا چوب در ماتحت بنده ميکنن برای این نوشته ام، ولی من ديگه خسته شدم. حالم بهم ميخوره از این غربت که گند زده به کيفيت و طبعيت و ظريفت هر هنری و ميخواد با يک ليوان ناسيوناليزم خوشمزه ایرانی هر مزخرفی را به خورد ما بده. آقا مگه مجبوريم گروه کر غير حرفه ای ایرانی با شرکت رهبر خالی بند و دکتر مهندس های علاقه مند تشکيل بديم. حالا فرض کنيم رهبر قحطی بود و ما هم همگی از عشق موسيقی داشتيم ميمرديم. مجبورين کنسرت بذارين بد هم خودتون رو آنقدر تحوييل بگيرين که وانمود کنين خودتون که هيچ هفت جد و آبادتون موسيقی دان حرفه ای هستند. بعد هم مردم بينوا در غربت رو دعوت کنيد بيان نفری 30$ پول بيلط بدن اونهم واسه يک پرس ورژن بد موسيقی ناستالژيک دوران کودکی. همه هم آخر سر خوشحالن، شما کنسرت دادين... مردم هم ياد گذشته ها افتادن و کلی حال کردن. ای وای داشت يادم ميرفت....با این کارتون کلی فرهنگ خاک پاک ایران را گسترش و اشاعه دادين. دمتون گرم
در پايان بايد متذکر بشم که صدای گلرخ حرف نداشت، بهدادم کاملا معلوم بود تمرين کرده. من هم خوب دليل سگ بودنم این هست که گشنه ام... آخه رژييم گرفته ام. مشکلات ديگری هم دارم که قابل بيان نيست
زت زياد

اونيکی پدر بزرگم که همچين ازش خوشم نميامد هميشه اگه ازش راجع به دين و ایمان و اسلام سوال ميکردی ميگفت: "خل شدی پسر!" حالا بگذريم که به دختر و پسر، زن و مرد ميگفت: "پسر." وقتی از کودکی تو خانواده بی دين و ایمان بزرگ شوی خيلی آسان ميتوانی دين و ایمان مردم را به مسخره بگيری. تا حالا هزار بار از روزی که يادم هست با دين دارانی مواجه شدم که ميخواستند من را از منجلاب زندگی شيطانی ام نجات دهند. ده ها بار در خونه رو به روی دختر پسرهای ناناز و مرتب و مودب باز کردم که ميخواستند خدا را به من غالب کنند. فيلم، مجله، نوار، و انجيل ها را هم گرفته ام. همه را هم خواندم و گوش دادم و ديدم و خنديدم. نه که با دين و ایمان آنها مشکل داشته باشم، تبليغات شان مسخره بود. نه تنها هيجانی در من ایجاد نميکرد بلکه به جای آرامشی که قولش را ميدادند بيشتر مرا حرص ميداد. يکی از این گروهای مسيحی که در خانه ها را ميزنند شاهدان يهوه هستند. اینها که معمولا يک هوا از بقيي خوش تيپ ترند و معتقدند که خدای حقيقی فقط يکيست و اسمش هم يهوه هست. این دوستان بسيار در کف خلقتند و هی نگاه نگاه آفرينش ميکنند و هی به عشق حقيقی که همان عشق به يهوه هست نزديکتر ميشوند. خواهش ميکنم برويد و وب سايت اینها را بخوانيد و به من بگو ایيد چنگی به دلتان ميزند يا نه! چنگی به دل من نزد، اینگار دارم ورژن لوس ننری کتاب های بينش اسلامی دبيرستان های ایران را ميخوانم. اعمالی هم که خداشان از آن متنفر است هم زياد با اعمالی که پدر من از آنها متنفر است فرقی ندارد که نتيجه ميگيريم پدر من ميتواند خدا باشد
حالا من چرا به این قضيه گير دادم. خوب برای اینکه عصبانی ام و حرصم هم ناجور در اومده. يکی از دوستانم که بنده کلی هم خاطرش را ميخواهم به دلايلی که خودم هم هنوز نفهميدم (خودش هم نفهميده!) رفته يک چند صباحی مطا لعه کرده و فهميده که يهوه خدای حقيقی هست و خدای محمد و باقی خدا ها قلابی اند. با توجه به نظرييه خدا ساخته و پرداخته ذهن خلاق ماست، این رفيق شفيقم خدايی ديگر گونه آفرييده. خدايی برتر و بهتر از الّله که خود برترين بتان بود
حالا اصلا به من چه که این رفيقم داره با زندگيش چيکار ميکنه؟ خوب اصولا به من مربوط نيست ولی از این حرصم در اومده که این رفيقم يکی از پيچيده ترين آدمهايی هست که من شناختم و خيلی هم باهوش. ميترسم که نتوانسته باشه با پيچيدگی های خودش کنار بياد. شايد رفته سراغ این شاهدان خدا برای اینکه عادت کرده که عضو باشه و تقليد کنه. شايد هم از شوری که پيچيدگی ها در درونش ایجاد کرده خسته شده و تن به يک آرامش حتی توام با خنگی و حماقت داده. شايد هم از دين سابقش سر خورده شده و دنبال يک سرخوردگی ديگر ميگرده
من نميدونم که بر رفیقم چه گذشته ولی ميدونم که ميخواهم سر در بيارم. این همه دوستان مذهبی تلاش ميکنن که ما دوستان بی دين شان را به راه راست هدايت کنند، يکبار هم من ميخواهم نهايت سعی ام را بکنم که این رفيق شفيق را بهتر بشناسم .....يا او مرا به راه راست هدايت ميکند يا من او را به بيراهه