بعله


خوب صنم جانم که به سلامتی مانيفستوی "با جاکشی که می خواهد به شما تعرض جنسی کند چه کنيد" را نوشته.

من هم این را اضافه کنم که اگر در ممالک دمکراتيک زندگی می کنيد که پليس تان خودش از همان جاکش های فوقانی نيست در موارد زير به این صورت عمل کنيد

اگر يک ديوثی بعد از مهمانی به شما تعارف کرد که تا خانه همراهی تان می کند و بعد وسط راه هوس کرد که به زور شما را بمالاند و مدام بگويد من مستم

اگر يک ديوثی از مقياس ديوث های فوق در صندلی عقب ماشين پيش شما نشتسته بود و دستهای مبارک اش را روی ران های شما کشيد و شما هرچه به او زير لب فحش دادید، خود را به بد مستی زد

اگر جاکشی در هنگام بازی در آب دریاچه تصميم گرفت که شما چون مايو دو تکه به تن داريد قطعاً بدن شما متعلق به بيت المال است و بايد حتماً دستی به سينه های شما زد

اگر جاکشی در حين بازی والی بال (که ديگر بهانه مستی هم موجود نيست) تصميم گرفت که خوشحالی خود از برد با زدن بوق های شما اعلام کند

اگر جاکشی که پارتنر شما هم است شما را بر خلاف ميل تان مجبور کرد که با او سکس کنيد

خواهش می کنم خود را به تلفن برسانيد و این شماره را بگيريد:

911

به اوپراتور بگويد که مورد تعرض جنسی قرار گرفته اید و همين الان کمک می خواهيد. این شايد تنها جايی است که سيستم پليسی و قضايی کشور های متمدن به نفع زنان است. از این فرصت استفاده کنید و جاکشان را به زندان بفرستيد. اصلاً هم ملاحظه ای در کار نيست که طرف قوم و خويش تان است، شوهرتان است، شوهر دوست تان است، پسر عمه رفيق صميمی تان است، رئيس تان است، مافوق تان است، و نان شب تان به او بستگی دارد.

چرا که جاکشانی از این قسم روز بعد به دوستان خود خواهند گفت:

طرف جنده است بابا...خودش به من نخ می داد

طرف مست بود من هم مست بودم حالا يک اتفاقاتی افتاد. خودش هم بدش نمی آمد مدام وسط عصبانيت عشوه می ريخت-ورپريده.

خوب وقتی اون لباس رو می پوشه بايد همچين انتظاری هم داشته باش.

بابا به مولا من مست بودم وگرنه کی این زنيکه بی ريخت رو می خواد بکنه.

من نمی فهمم این زن های ایرانی چرا اینقدر سنتی اند. خوب اگر به جامعه مدرن آمده اید بايد مدرن باشيد [بعله مدرنيته يعنی من کيرم را در دهان هرکه فرو کردم بايد با علاقه تمام و همچون يک زن مدرن ناب بخورد]

تمام این اتفاقاتی که نوشته ام در این چند سال اخير برای دوستان ام در کانادا و آمريکا عيناً اتفاق افتاده است. در يک مورد خاص وقتی ما به جاکش مورد نظر متجاوز زنگ زديم و تهديد اش کرديم که به پليس خبر می دهيم گفت "برای خود خانم فلانی بد می شود که به پليس خبر دهد. به هر حال ایشان از خانواده محترمی هستند و در این شهر کوچک مابين ایرانی ها می پيچد و مردم هزار فکر می کنند."
آن جاکش خاص آب خنک اش را هم خورد.

به پليس زنگ بزنيد

به پليس زنگ بزنيد

به پليس زنگ بزنيد

این فلان فلان شده ها جايشان در زندان است.

همه ما در مبارزه با متجاوزان سهيم هستیم. برای مبازره با متجاوزين جنسی (که هم می توانند به زنان تجاوز کنند و هم به مردان) داستان های خود را بنويسيد. وقتی مربوط به زنان، و مردان همجنسگرا می شود-این يک مساله کاملاً جدی در فرهنگ ماست و بايد با آن مبارزه کنيم.
-------------------

بدن ما همچون جيب مان است از آن محافظت کنيم به شرطی که چاقو زير گردن مان نباشد (يک امام اصفهانی شيرازی)

اولين پاسخ "مردانه" به ماجرا..".چرا شلوغ اش کرده اید يک دست به ممه که اینهمه دعوا ندارد. انتقام جويی خوب نيست. آرام و متين مثل يک زن با شخصيت حل اش کنيد و فوقش یک دادی بزنید." افاضات این رفيق ما را بخوانيد:
زورگیری همیشه تلخ است. چه در یک کوچه خلوت کیف پولت را بزنند، چه ....
چه فرقی دارد کیف پول با ....؟ بی خود قدّیسش نکن که روانت را بجود. زورگیری، زورگیری است. به هر حال معقول و منطقی اش آن است که کیفت را بدهی به طرف که چاقو نخوری، بعدش هم آرام باشی که تابع عقلت بودی.
اصلاً همه اهمیّت و آزار روحی که این درست می کند از اهمیّتی است که خودمان به ان می دهیم. یاد مثال کیف پول باش، کیف را باختن عین عقلانیّت است. هر قهرمان بازی دیگری حماقت ...
کیفت را که زدند هم عین عقلانیّت است و هیچ جایش فشاری بر تو نیست که به کسی بگویی که کیفت را زدند. به هر که راحت تر بودی ... او شاید آسانتر آرامتر باشد، معقولتر برای بعدش برنامه بچیند.
حکایت جیب-بر داخل بانک و تاکسی را هم که می دانی؟ دست کسی در جیبت بود چه می کنی؟ داد می زنی! بلند! آی چه غلطی می کند دست تو در جیب من؟! بکش دستت را کنار ... داد می زنی بلند بر سرش؛ چه فرقی دارد دستی به طرف جیب رفته باشد یا ...

-----
بعله...پس شما می فرماييد دست به ممه حرکت هست؟ اگر کسی دست به ممه مان زد ما اول يک دادی سرش بزنيم بعد برای جلوگيری از خطر تجاوز خودمان پايمان را وا کنيم. به قول فرانسوی ها وقتی به تو تجاوز می شود حالش را ببر، نه؟
واقعا شما پيمان جان نابغه ای این حتی به فکر من هم که کلی خودم این کاره ام هم نرسيده بود.



من والّله فکر نمی کنم که مهدی خلجی در دفتر خامنه ای کار می کرده اما حسين می گه کار می کرده. فکر کنم منظورش روزنامه انتخاب هست (اگر اشتباه نکنم) که خوب از دفتر آقا پولش می آمده.

همیشه يک اشاراتی به موجوداتی مثل مهدی خلجی کرده ام اما حسين ديگر زده است به هدف.

مهدی خلجی تنها ایرانی‌است که هم غیر مستقیم برای دفتر خامنه‌ای (در روزنامه‌ی انتخاب) کار کرده و مشاوره داده است و هم غیر مستقیم به دفتر دیک چینی (از طریق موسسه‌های پژوهشی واشنگتن). کسانی که تصمیم دارد محل کار چند سال پیش خلجی را، به اضافه‌ی هزاران مرد و زن و بچه‌ای که در اطراف آن زندگی می‌کنند، بمباران کند.

چند وقت پیش یک موسسه‌ی دست‌راستی نزدیک به اسراییل به اسم «شواری سیاست خارجی آمریکا» یا AFPC چندی پس از یک نشست یک روزه درباره‌ی «خطر ایران»، کمپین تبلیغاتی را شروع کرد که به مدت یک هفته مردم آمریکا را علیه خطر روزافزون ایران می‌ترساند. این تبلیغ‌های سی‌ثانیه‌ای یک هفته‌ی تمام در شبکه‌های سی.ان.ان، اس.ان.بی.سی، هدلاین نیوز، و فاکس نیوز پخش شدند. (یکی از ویدیوهای سی‌ثانیه‌ای ضد ایران AFPC را ببنید.)

در آن کنفرانس (که در قالب برنامه‌ی تازه‌ی موسسه به نام «آزادی ایران» برگزار شد) ‌مهدی خلجی به همراه ایلان برمان، پاتریک کلاسن، و جیمز وولسی و چند نفر دیگر درباره‌ی خطر روزافزون جمهوری اسلامی و ریشه‌های آن برای حضار و خبرنگاران سخن گفتند.(ویدیوی تمام سخنرانی‌ها را ببینید.)

مهدی خلجی، در حالی که برای خواندن روان از روی متن ترجمه‌شده‌ی انگلیسی مقاله‌اش عرق می‌ریخت، سعی کرد نشان دهد که چرا تغییر سیاسی از درون ایران غیر ممکن است و در نتیجه آمریکا برای از بین بردن «تهدید روزافزون ایران بر ضد صلح جهانی» نباید با ایران مذاکره کند، بلکه باید از طریق تحریم اقتصادی (یا حتی تلویحا از طریق حمله‌ی نظامی اگر امکان عملی‌اش وجود داشت) حکومت ایران را فروبپاشد.

من نمی‌دانم شما چه اسمی می‌خواهید روی کمک آگاهانه‌ی فکری آقای خلجی به بی‌رحم‌ترین و کثیف‌ترین دشمنان ایران و بشریت بگذارید. ‌ولی می‌‌دانم که اگر خودم روزی با او روبرو شوم بجای سلام فقط یک تف بزرگ روی صورتش خواهم انداخت.

.

این شعر را هم چندی پيش برای خلجی سرودم.

من امروز شما را جستجو کردم
و عکسی يافتم

شما بوديد
که چشمانتان به افق خيره بود
نگاهی جديد
عينکی جديد

لبهای کلفتتان
و سر کچلتان
روی تن سياه تان
با کرواتی سياه
نصب شده بود

و دورش را
دستمالی ابريشمی
آذين می داد

من امروز شما را جستجو کردم
نگاهی جديد
کراواتی جديد
دستمالی جديد
و عنوانی جديد

من امروز شما را جستجو کردم
و شما ديگر
خداشناس نبوديد

زير عکس شما نوشته بودند
مهدی خلجی
متخصص الهيات

و شما همچنان وجود نداشتيد

به دليل احساس نزديکی که به خاطر شناخت ام به او دارم بايد بگويم که تمام این تصميم گيری های مهدی بر مبنای يک خودخواهی شديداً اکزيستنشال و يک شارلاتانيسم محض در خواندن افکار ساتر (يا نخواندن افکار ساتر) است. يک بار دوستی مشترک برای من لينک نقل قول عبد الّله شهبازی از عبدالله مستوفی را که درباره علی دشتی نوشته بود فرستاد. در آن لينک پراگرافی توجه این دوست من را جلب کرده بود و او را ياد مهدی خلجی انداخته بود. از خواندش به قدری خنديدم که دلم نيامد شما نخوانيدش:

"جدّي‌تر از همه آن‌ها شفق سرخ بود که به مديري و قلم علي دشتي کار تملق به سردار سپه را به جاهاي باريک رسانده و، چنان‌که ديديم، برخلاف هر اصل مسلمي نظاميان را به روي ملّت واداشته و مردم را به سرنيزه سردار سپه مي‌ترساند. خدا نکند آخوند اصول مسلم درسي سابق خود را کنار بگذارد. ديگر به هيچ حدّ و سدّي و اصل مسلمي پابند نمي‌کند و اگر ذوق نويسندگي هم داشته باشد که واويلا! آن‌چه به تصوّر در نيايد از دم قلمش بيرون مي‌ريزد. به عقيده من، خسارتي که کشور از اين قماش بچه آخوندهاي سياست‌باف ديمي ديده است از هر چيز بيش‌تر است".

با این حال من آدمی به باهوشی مهدی خلجی کم ديده ام. ایراد بزرگ اش این هست که جاه طلب و از آن بدتر راحت طلب و برای این راحت طلبی همه کاری می کند.
-------
حاشیه: دلم برای حسین تنگ شده با وجود اینکه حسابی از دستش این روز ها سکته کرده ام. کاش می شد آدم در روابط شخصی بی خیال سیاست می شد. شما بدانید که این حسین کس خل را من به هر حال دوست دارم...

چه نشسته اید و تخمه می شکنيد اهالی باشتين...مه مه را لولو برد

يکی از دلايلی که من صبح تا شب به این آق مهدی سيبستان بد و بيراه می گم و اصولاً يک کپی از عکس اش را روی ديوار گذاشته ام و از آن به عنوان هدف دارت استفاده می کنم این هست که این آبجی ما معصومه خانم ناصری را سر کار گذاشته است و ما ديگر نمی توانيم بدون واسطه با ایشان ارتباط بر قرار کنيم.
وبلاگ ميم.نون دير زمانی است که درش تخته شده و خوب هرزگاهی يک آتشی از نوک آتشفشان بيرون می زند.
از معصومه بخوانيد

الان که این پست را می‌نویسم نصف بیشتر ایرانی‌ها در سفرند. از شمال و چالوس و متل قو و انزلی و آستارا تا جنوب و بوشهر و اهواز و آبادان و البته یک تعدادی هم این‌ور و آن‌ور پراکنده‌اند. آنها هم که سفر نرفته‌اند مشغول دید و بازدید عید و بحث وگفتگو درباره این هستند که پرتقال تامپسون امسال کیلویی نهصد تومان بود و موز یک‌دفعه چقدر بالا کشیده و آجیل چقدر گران شده و ... واقعیتش این است که الان اوضاع واقعاً خراب است. یک ‌طرف سیاستمداران کله‌خراب ایرانی ایستاده‌اند و به سبک و سیاق سال‌های اول انقلاب گردن می‌کشند و گروگان می‌گیرند و به سازمان‌های بین‌المللی محل سگ نمی‌گذارند، آن‌طرف هم، همه سیاستمداران جهان ایستاده‌اند و هیچ‌کدام هم حاضر نیستند یک‌قدم از مواضع انقلابی‌شان کوتاه بیایند.


ما ملت ایران هم این وسط نشسته‌ایم تخمه ژاپنی می‌شکنیم و پسته کله‌قوچی می‌خوریم!

----------

معصومه جان دنيا دو روزه....مردم ایران چه کنند جز قر دادن و تخمه شکستن وقتی که "گوشت رو گربه برده، ممه رو لولو خورده!"





چی کار کنم جز این هيچ کليپ ديگه ای از "ممه رو لولو برده" پيدا نکردم. فقط صداشو گوش کنيد.

خايه مالان مسئول خون مردم















از خواب دو ساعته بعد از ظهرم با کابوس جنگ بيدار شدم. خواب ديدم که بالاخره حمله کرده اند به ایران و مادر بزرگم در خانه اش تنها مانده و به هرکه زنگ می زنم حاضر نيست او را نجات دهد. مادر بزرگ هشتاد ساله ام آذوقه اش تمام شده و فاميل هايم می گويند نجاتش فايده ای ندارد چرا که شهرک اکباتان بعد از بمب باران راکتور اتمی که گويا همان نزديکی ها بوده کاملاً آلوده است و کسی نمی خواهد ريسک کند. تمام فرودگاه ها را زده اند و من نمی توانم مادر بزرگ هشتاد ساله ام را نجات دهم و مردم به من می خندند که به فکر نجات اش هستم. این وسط برای پارتی بازی به آدم های عجيب و غريب در قدرت هم زنگ می زدم و قبل از اینکه از آنها کمک بخواهم مجبور می شدم که فحش شان بدهم و بعد پشيمان می شدم که چرا در این موقعيت حساس برای نجات جان مادر بزرگ ام نمی توانم خايه مالی کنم. عرق ريزان که بيدار شدم رفتم برای این آقا پيغام الکترونيکی فرستادم به مناسبت این مقاله شاهکارش و يک عدد فحش آبدار نصيب اش کردم که حالش را ندارم بنويسم چه که بعداً مجبور شوم توضيح دهم که چرا من فمنيست فحش سکسيت می دهم (ولم کنيد سر جدتان). زيرش هم اضافه کردم اگر معنی اش را نمی دانيد از کنار دستی تان بپرسيد.
دلم بسی خنک شد.
خواب و زندگی برايم مان نگذاشته اند يک مشت الدنگ. حالا این فلان فلان شده ژنرال های اسراييلی که تکليف شان معلوم است...این وطن فروشان عزيز خودمان را بچسبيد. من ایرانی هایی را که در این تينک تنک های نيو کانسروتيو پول می گيرند و برای آمريکايی های طرح های تحليلی تحريم اقتصادی و حمله می چينند و مزخرف می بافند را به اندازه تمام مديران دولتی جمهوری اسلامی ایران و "صاحبان صنايع" که امروز در کانادا آبجو ميل می کنند و پول هايی که از مردم ایران دزديده اند را حيف و ميل می کنند، مسئول می دانم. اینها کسانی هستند که هميشه ادعا می کنند که "به ما چه؟ ما کارمان را می کرديم! ما کارمان را می کنيم! به ما پول می دهند که چرخ های اقتصادی را بچرخانيم! مگر به کار ماست؟ اینها خودشان قبلاً تصميم می گيرند، مگر به حرف ماست؟ مگر به تحليل ماست؟ مگر به نوشته ماست؟"....
در همين رابطه گردهمايی مسلمانان سکولار وشلوغ بازی های حواشی اش را هم از دست ندهيد. من تا حالا فکر می کردم به يکی مثل من می گويند مسلمان سکولار. حالا این فلان فلان شده ها بر چسب ما را هم گروگان گرفته اند و از این به بعد امير طاهری، مانادا زند و ارشاد مانجی (عوضی) که تا اسم اسلام را می شنيدند پيف پيف راه می انداختند شده اند پرچم دار اسلام مهربان مدرن دمکراتيک. جان من فقط بيوگرافی های ایرانيانی که در این کنفرانس شرکت کرده اند را بخوانيد. قسمت مورد علاقه من بيوگرافی افشين علّيان هست. ادعای کاملاً خالی بندی اش که سازمان ملل از او درخواست کرده است که به هلند برود. بابا جان چرا عين آدم نمی نويسی که درخواست پناهندگی يا پناه جويی ات توسط سازمان ملل پذيرفته شد. من نمی فهمم اگر شما ها زندگی تان در ایران در خطر بوده (که حتماً بوده و بر منکرش لعنت) پس چرا اینقدر شرم از پناهجو بودن!
این ابن وراق هم که ديگه شورش را در آورده. بابا باز هم به خايه های سلمان رشدی. يعنی چی که مثلاً صورتت را می پوشانی برادر من! در کنفرانس هم با نقاب حاضر می شوی!فيلمی ای این طرف به مولا. اصلاً این مردک مگه کتاب ننوشته که مسلمان نيست؟ بابا من نمی دانم اینها چرا به خودشان می گويد سکولار ماسلم. خوب يک کاره بگوييد اونجليکان مسلم و زايونيست مسلم خودتان را خلاص کنيد.
باقی اش راهم خودتان بخوانيد
يک مشت خايه مال لجن!
عکس اول که شاه پسر گوگول مگولی تو دل برو فخر آور است با پرل
عکس دوم عرض ارادت صاحبان صنايع است به واعظ طبسی. روی عکس کلی کنيد و از وب سايت آقا بهره جوييد.
-------------
از مهراد بخوانید:
ما و ملوانان بریتانیایی و آنها که گرفتندشان
lite.jpgدر قطار نشسته ایم. از کار به سوی خانه ... حرفی نمی زنیم اما فکرمان هنوز مشغول آخرین خبرهایی است که قبل از ترک بی بی سی چاپ کردیم. بی هدف آدمها را نگاه می کنم ... کلمه «ایرانیان» نگاهم را ثابت می کند. صفحه اول روزنامه ای که در دست یکی از مسافران است با درشت ترین حروف نوشته: «ایرانیان ملوانان بریتانیایی را گرفتند». هنوز این تیتر را هضم نکرده جمله ریزتری را می خوانم که نوشته: «۱۵ نفر در خلیج عربی ربوده شدند».
-------------------
الان کاوه می گفت آسوده باش که تاریخ با ماست. بهش گفتم "نبود هم به تخمم!"

به قول شاعر
تخمهایم را در باغچه می کارم
سبز خواهد شد، می دانم...


ملت شهيد پرور عزيز
در راستای تحريم های بی پدر و مادرانه و بی انصافانه قدرت های جهانی کسی می دونه که این سی دی های يادگيری زبان رزتا-مخصوصاً زبان عربی- در ایران پيدا می شود يا نه؟ می خواهم دهن کجی ای به این کپی رايت کرده و آخرين شيشکی را نثار قدرت های جهانی کرده باشم.
مخلص همه هکر ها
نازلی بسيار بسيار فقير

در ضمن بنده انشأالّله اگر خدا بخواهد در تابستان عازم يمن هستم که در این مکان مقدس زبان عربی ياد بگيرم و به اميد حق يار و ياور همه فمنيست های اسلامی باشم. کسی پيشنهادی-انتقادی ندارد؟
اگر جای بهتری برای عربی ياد گرفتن سراغ داريد لطفاً نظرات خود را دريغ نفرماييد.

قابل توجه آن دوست عزيز که این موسسه يمنی را پيشنهاد کرده است...اینجا در مصر ارزون تره ها! بعد این خليل رفيق اسلاميست ترک من که اسمش را می نويسد Halil و می خواند خليل وکلی در الأزهر الشريف درس خونده می گه که لهجه يمنی را هيچکس جز کسانی که از بيخ عربند نمی فهمند. خليل درضمن می گه که در مصر با $300 می شه آپارتمان مبله گرفت.

يک مردی به ما قول داده بياد، اما حالا اگر زد زيرش کس ديگه نبود (ترجيحاً شير مرد يا زن مسلط به تک واندو) ک هيکل بسيار گنده من را در خيابان های يمن همراهی کنه؟

لازم به تذکر است که بنده واقعاً ترجيح می دهم به يمن بروم. مخصوصاً يک استادی که نيمه پيش باهاش کار می کردم در زبيد حفاری می کند و شديداً من را در يمن شناسی تعليم داده است و بنده کاملاً احساس بچه محلی می کنم و خلاصه می خوام برم ته مفرج بشينم قات بجوم.

مفرج این طبقه آخر این ساختمان آجری هاست که برای عشق و حال ساخته شده است. این ساختمان ها هم آجر شان اکثراً از ساختمان های قديمی بازيافت شده و دوباره استفاده می شود و برای همين کج و کوله است.
قات هم يک گياهی هست که در شبه جزيره عربستان و آفريقای شرقی می رويد و خاصيت ایجاد هيجان و اینجور چيز ها دارد و مثل همان امف خودمان کار می کند و در گروه داروهای استميولنت قرار می گيرد. در يمن مردم قات را می جوند و با گذر عمر حال می کنند.



لا لا لای لا لای ...


امشاس "هفت حين" چيده و حق و حقوقش را می خواهد. همين امروز در بهارانه ای که برای وبلاگ روز هفتم بی بی سی نوشتم، از خدا خواستم که آدم ها، قدرت ها، و کشور هايی را که موی دماغ مردم سرزمين ام شده اند را نفرين کند. نفرين اش هم همان نفرين قديمی پدر بزرگ ام بود. از خدا خواستم که آنها را گرفتار کار خودشان کند که به حق مردم تعدی نکنند.
يکی از این افراد البته جناب آقای دادستان سعيد مرتضوی است. ضمن تبريک سال نو به ايشان و خانواده محترم شان از درگاه خداوند خواستارم که به ایشان بلايی نازل کند که ديگر موی دماغ ما و آنها که دوستشان داريم نشوند.
الهی آمين
سال تان پر از عشق
بايراميز مبارک اسون

بهارانه ام را در روز هفتم بخوانيد:

برای من که متعلق به گروه ایرانيانی هستم که در همه جای این کره خاکی پراکنده شده اند، مهاجرت کرده اند، يا در تبعيد اند همه چيز نوروز متفاوت هست. برای من نوروز مثل يک پوسته توخالی از آن پديده فرهنگی است که بايد اینجا در کانادا با يک تلاش مذبوحانه باز توليدش کنم. يعنی بايد در يک روز کاری که متفاوت از هيچ روز کاری ديگری در کانادا نيست، با نگرانی هرچه بيشتر از صاحب کارم- دانشگاه ام اجازه بگيرم، خودم را سريع به مغازه های ایرانی برسانم، سنجد، سمنو، سير، سبزه، سنبل، آجيل، وشرينی بخرم، سفره هفت سين ام را بچينم، با دوربين ديجيتال ام برای این مطلب عکسی از خودم و هفت سین ام بگيرم، و در آن لحظه آخر حتی نبايد لبخندم را فراموش کنم چرا که نوروز است و موسم شادی.

آقا مهدی ما نخواهيم دوستی خاله خرسه شما را بايد که را ببينيم

يک نفر در راديو زمانه به من توضيح دهد که این مقاله مزخرف و يعنی وحشتناک مزخرف در باب "همجنس بازی" را کدام احمقی انتخاب کرده است و چرا و به چه دليلی آن را چاپ کرده ايد. می خواهيد تابو شکنی کنيد خوب وقتی سوادش را نداريد و باسن تان هم فراخ است و حال تحقيقات نداريد مگر مجبوريد که تن به این ژورناليسم کاهل بدهيد. تمام این مقاله دچار کاهش گری (ريداکشنيسم) ماهيت باور است. يعنی اگر این مزخرفاتی که شما به نقل از سلامت نيوز چاپ کرده اید را من ترجمه کنم می توان از آن به عنوان شکايت از شما برای تبعيض جنسی و چاپ سخنان نفرت بر انگيز بر عليه همجنس گرايان استفاده کرد. امتحان اش مجانی است. آرشام و ساقی عزيز-من اگر جای شما بودم هرچه سريعتر با وکيل سازمان دگرباشان ایرانی تماس می گرفتم و بر عليه هم سايت راديو زمانه و هم سايت سلامت نيوز اقدام قانونی می کردم. جامعه فراهنجار های ایرانی وقتش است که با این هموفوبيای مهربان مبارزه کند.

آق مهدی عزيز-برای من خيلی جالب است که شما کامنت های مردم را به خاطر پيشگيری از مقابله قانونی سانسور می کنيد و نمی گذاريد که کسی به کسی بی احترامی کند ولی در مطالب چاپ شده در وب سايت راديو زمانه مدام شاهد توهين به زنان و حالا هم همجنس گرايان هستيم.

در باب استراتژی چاپ کامنت هم من با سايه و چند نفر از دوستان صحبت می کردم. همه آنها شاکی بودند که شما کامنت های مخالف شان را به موقع چاپ نمی کنيد. این پيغام را هم توپولوف در کامنت دونی من گذاشته است. واقعاً شما اگر راديو وبلاگستان هستيد بايد پاسخگو باشيد:

سبيل يادت مياد يه بار انتقاد کرده بودی که چرا کامنت تو رو راديو زمانه منتشر نميکنه. اين اعتراض رو از خيلی ها شنيده بودم. پيگيری کردم ديدم هم کامنت تو و هم بقيه کامنت ها تقريباً همه بعد از مدتی منتشر شدند. اما چطور؟! اين مهدی جامی مارمولک کامنت های انتقادی و اونهايی که به مزاقش خوش نمی ياد منتشر نميکنه تا مطلب از صفحه اول بره!!! بعد دستور رهاسازی کامنت های مخالف رو ميده! من اين رو حدس زده بودم ولی مطمئن نبودم. دو روز پيش که راديو زمانه مطلب «سرزمين رويايی» رو در تأئيد راديو زمانه و مخالفت با بی بی سی گذاشته بود در صفحه اول، به يکی از بچه ها گفتم بيا آزمايش کنيم ببينيم اين حدس ما درسته؟ من اول کامنتی در مخالفت نوشتم و فرستادم. چند ساعت بعد اون رفيق من کامنتی در موافقت نوشت و فرستاد. کامنت موافق رفيق ما در عرض چند دقيقه منتشر شد. اما کامنت مخالف من رو که پيشتر فرستاده بودم نگه داشتن تا دو روز. بعد که مطلب از صفحه اول رفت تازه منتشرش کردن. اين ترفند رو زديم تا به کلک مرغابی مهدی جامی پی ببري

-----------------------------------------------
ادامه ماجرا اینکه این را الان به راديو زمانه فرستادم در جواب به جواب آنها....فعلاً داشته باشيد تا من بروم مدرسه و بيايم.

همانطور که راديو زمانه هر مزخرفی را که کيهان شريعتمداری در ایجاد نفرت نسبت به دگر-انديشان چاپ نمی کند که زيرش بنويسد نقل از کيهان، شما نمی توانيد مقاله ای به این مزخرفی را از سايت های داخل ایران چاپ کنيد و زيرش بنويسيد به نقل از فلان جا. آيا رادیو با این مطلب به عنوان يک رسانه موافق هست که بدون نقد آن را در وب سايت زمانه چاپ کرده! اگر برايتانمطرح شدن مساله "همجنس بازی" در رسانه های داخل ایران مطرح است چرا همين را در نقل از این سايت بهداشتی-سلامتی نمی نويسيد. چاپ این مطلب و لينک دادن به آن بدون نقد آن چه معنی دارد، جز اینکه در ترويج این نفرت و ترحم نسبت به همجنسگرايان شما هم سهم خود را ایفا می کنيد.

من الان با ساقی قهرمان سردبير نشريه چراغ وابسته به سازمان دگرباشان ایرانی صحبت کردم و قرار شد که حتماً نقدی به این برخورد غير منصفانه راديو زمانه بنویسم و در آن مطلب این مقاله خاص را هم نقد کنم.

به سازمان دگرباشان پيشنهاد کردم که حتی به شکل نمادين هم شده پيگرد قانونی کنند.

این مطلب حتی در چهارچوب مقالات آگاهیِ پزشکی هم نمی گنجد و تنها به يک سری کليشه ها و استريوتايپ ها در مورد مردان همجنس گرا دامن می زند و از همه مهمتر در ایجاد دوگانه سالم و بيمار، نقش بيمار را به همجنس گرايان می دهد.

آخرين چيزی که ما لازم داريم این نوع تبعيض آشکار و ترويج ترحم و نفرت نهان در مقاله هايی است که حقانيت خود را از علوم پزشکی می گيرند آن هم پزشکی ای که تا بيست سال پيش همجنسگرايی را بيماری روانی محسوب می کرد. این استفاده سياسی از گفتمان های پزشکی (کدام گفتمان البته ترجمه انگليسی این مقاله را به هر پزشکی نشان دهيد مخ اش سوت خواهد کشيد) کاملاً دلايل سياسی دارد. چه در ایران جمهوری اسلامی چه در رسانه راديو زمانه!