"What experience and history teach is this-that people and governments never have learned anything from history, or acted on principles deduced from it." G. W. F. Hegel

عشق جنون آور بنده به تاريخ نه تنها ارث پدری ام هست بلکه بيشتر مربوط به جنون داستانسرايی و داستان شنوی منه. فکر کنم که تاريخ دان خيلی مزخرفی از آب در بيابم چرا که داستان برايم از خود تاريخ مهمتره. تاريخ چيه به جز يک مشت داستان هيجان انگيز نسبتا واقعی. کار تاريخ نگار هم این هست که این داستان های نسبتا واقعی رو با توجه به جهانبينی که مد نظرش هست بنویسه و دوباره نويسی کنه. بقول آقا راجر واترز تاريخ برای احمق هاست. فرق من با خیلی از استادهام این هست که من حماقت خودم رو جزوی از خودم ميدونم و این رو قبول کردم که قراره تاريخ بنگارم چون حال میکنم. من قرار نيست دنيا رو نجات بدم. قراره داستان بسرايم. فرقم با رمان نويس درست مثل شاعری هست که در فرم کلاسيک غزل ميسرايد با شاعری که فرم را به کل کنار گذاشته. من تاريخ نويس درد سر و مشکلاتم بيشتره چون که بايد داستان هایم بويی از واقيعت داشته باشند. البته اگر هم دروغ باشه اصلا مهم نيست. فقط بايد يک گروه خاصی از دوستان آکادميک يا سياسی و يا غيره را پيدا کنم که از داستان دروغين من حمايت کنند و باهم جميعاً تاريخ بسازييم انشالّله! اول کتاب تاريخ فلان سال دبستان يک عکس بود که برده های مصری رو نشون ميداد که دارند کار ميکنند. از ظلم و ستم پادشاهان نوشته بود و اینکه تاريخ سرگذشت پيشنينان است و ما قراره از تاريخ درس بگيريم. من هنوز از اشتباهات شخصی خودم و ننه بابام درس نگرفتم، انوقت قراره از تاريخ درس بگيرم. همون که هگل همون بالا به اینگليسی گفته و بقول وودی آلن اینها همش جلق فکره

ديشب رفته بودم تاتر مکبث به کارگردانی سهیل پارسا. این دستيار کارگردان هم رفيق خودمون بود. قبل از برنامه يکی از دوستان مهندس از کوچکی سالن نمايش تعجب کرده بود. از دوست دستيار کارگردان پرسيد که بابا شما با این وضع وخيم تاتر نون شبتون از کجا مياد. سوالات تکراری هميشگی. بابا مردم برای چی ميروند کارهای هنری ميکنند وقتی نون توش نيست؟ برای چی سيامک با همه اون مهندسی شريفی رفته داره تاريخ هنر ميخونه؟ واسه چی این نازلی دهن خودش و همه دور و ورش صاف کرده آخرم هيچ غلطی نکرده؟ واسه چی این آيدا با اون همه مهندسی شريفی و کامپيوتر و دم و دستگاه رفته داره دانشگاه رقص ميخونه؟ درک جواب این سوالات واسه خيلی ها سخته. سوال من از تمام دوستانی که در حال نجات دنيا، ترويج خوشبختی، زياد کردن درآمد، چرخوندن صنعت، کشف داروها، پيشرفت علم، شکوفايی اقتصاد و ساير کارهای خطير در دنيا هستند این هست. آيا تا کنون خود ارضايی کرده اید؟

سبزی پلو ماهی به سبک زن عمو نازلی خونه بهمن اینا
در ميان همه زن عمو هام که يکی از يکی گل تر هستند، زن عمو بزرگم کارکترهای خاص خودش را داره. این آدم تمام عمرش در حال يادگيری هست. معماری چيره دست، آشپزی ماهر، طراح فرش، نوازنده ستار، خوشتيپ ترين زن ایرانی ساکن لندن، و کلی خواص ديگر. ولی اگر راستش را بخواهيد من فقط و فقط خاطر آشپزی اش را ميخواهم. يک دوروزی به عيد مونده ولی ميخواهم اینجا دستور ماهی شکم پر (فيويج) زن عمو را در اختيار عموم بگذارم. فکر نکنم از نظر اخلاقی اشکالی داشته باشه چون تا اونجايی که يادم هست این زن عموم این دستور غذا را بار ها در کلاس های آشپزی کهريزک تدريس کرده

ماهی قزل آلا درشت هيکل برای هر نفر 400 گرم( بیخودی نیست هیکلم خرابه)
به اندازه نصف شکم ماهی گردو آسيا شده
به اندازه بقه شکم ماهی مقدار مساوی سير تازه (تی جانو قوربان-هرچی بیشتر بتر)، گشنيز،آلو سياه بدون هسته
2-3 قاشق رب انار
خلال بادام خارجی- نه از اون خلال بادام شعله زردی-- از اون هایی که به پهنا خلال شده اند
نمک و فلفل

ماهی را خوب تمييز کنيد، شکمش را خالی کنيد، و فلس هايش را بگييريد. در آسيا (فود پروسور) گردو، گشنيز، آلو، سير، و رب انار را بريزيد و آسيا کنيد- نمک و فلل هم که معلومه. به کل این ماجرا به زبان گيلکی ميگويند فيويج. شکم ماهی را با فويج پر کنيد و به پوست ماهی هم نمک و فلفل بزنيد. ته سينی فر را کمی با روغن چرب کنيدو ماهی را روی سينی فر قرار دهيد. با يک برس روی پوست ماهی را با کمی روغن چرب کنيد. نمک و فلفل یادتون نره! روی کل ماجرا را با ورقه آلمينومی بپوشانيد. در فر را که قبلا به دما 400فارنهایت گرمش کرده اید باز کنيد و ماهی را در وسط فر قرار بدهيد.20 دقيقه صبر کنيد. ماهی را از فر بيرون آورده و کمی از فيويج بخوريد. اگر فيويج پخته باشد، ماهی هم پخته چرا که ماهی خيلی زود ميپزه. بطور کلی برای يک ماهی يک کيلويی حدود 25-30 دقيقه کافيه
فقط برای سوسول بازی سعی کنيد قسمتهای مساوی از پوست ماهی را که رو به شما است برداشته و از بدن ماهی جدا کنيد. سپس روی قسمتهای بی پوست خلال بادم بريزيد و ماهی را بدون ورقه آلمينيومی درون فر بگذاريد. بعد از 2-3 دقيقه ماهی آمده است و خلال بادمها بايد رنگ طلايی داشته باشند. ماهی را با سبزی پلو نوش جان کنيد و دعا به جون من. آگر از این آدمها هستيد که به هيچ وجه استعداد آشپزی نداريد بيخودی ماهی را حرام نکنيد، يک زنگ به بهمن بزنيد و خود را به مهمانی نهار سال نو بهمن دعوت کنید- به سبک خودش. آنگاه ماهی تان را بزنيد زير بغلتان بياوريد آنجا من برايتان طبخ کنم

نوروز بی پدر و مادر
چند بار در زندگيم از صميم قلبم توی دلم به ملا ها فحش دادم (غير آق ابطحی البته.) ناسزا از نوع راننده تاکسی های تهران که گور پدر آخوند و هرچی ما ميکشيم از این آخوندهاست. وقتی خبر مرگ پدر بزرگم را در تنهايی غربت از مادرم شنيدم فقط زجه ميزدم و به آخوندها فحش ميدادم. ميگفتم اگر این آخوندها نبودند، ما همون ایران زندگی بهتری داشتيم و مجبور به مهاجرت به قطب شمال نميشدم که بابوی بی نوا در آرزوی ديدن ما و تنهايی خودش بميره. هروقت به جايی ميرسم که دیگه عقلم کار نميکنه تمام مشکلات زندگيم تقصير آخوندهاست. این اولين عيدی که بی پدر و مادرم سال را تحويل ميکنم. اما نوروز هم تو قطب شمال که حال هوای نوروز های ایران را نداره- نوروز بی پدر مادر بی همه چيز بی همه کس يخزده
از بابام غير از چونه درازش تمام اخلاق های گندش هم به ارث گرفتم. جشن های سنتی برام حکم مرگ و زندگی دارند. حالا هرچی با فرهنگ های ديگه آشنا تر ميشم جشن های اونها هم به ليست مراسم آيينی ام اضافه ميشه. نوروز اما برای بابام هم گل سر سبد تمام مراسم آيينی ست. ديار قطبی که بنده درش زندگی ميکنم، بوی عيد نمياد. خيلی سال هست که عيد های من ديگه حال و حس نداره. مامانم که از عيد ديدنی متنفر بود، سبزه شو سبز ميکرد و يک روز قبل از سال تحويل الفرار. ميرفتيم آپارتمان مامانم در بندر انزلی، از صد تا ويلای سوسولی تهرونی ها بهتر بود. همون جا هفت سين مون رو ميچيدم. ميرفتيم بازار انزلی خرت و پرت های عيد و سفره هفت سين را ميخريديم. قسمت مورد علاقه من هم خرييد ماهی قرمز بود، به تعداد نفرات در خانواده هفت نفره مون. همه بودنند- مامانم، بابام، مامبو، بابو، بهنام، بهداد. سال که تحويل ميشد بابام و مامبو به اندازه تمام عيد ديدنی هايی که بايد ميرفتم ولی به دليل فرار از تهران نرفته بوديم بهمون عيدی ميدادند. بعد هم مامانم به زور همه عيدی ها رو پس ميگرف که مثلا برامون نگه شون داره. تمام عيد به ماهی گيری، ماهی خری، و ماهی خوری ميگذشت. بعضی اوقات هم معدود اقوام باقی مونده در رشت به ما سری ميزدند و باهم ماهی گيری، ماهی خری، و ماهی خوری ميکرديم سير تازه هم چاشنی
عيدهای انزلی بهترين دوران زندگيم بود. بوی گند مرطوب ماه گل مرداب. سبله ها ای کوچولويی که سر مل با غلاب گير مينداختم. کباب اوزون برون رستوران شيلات. شنبه بازار و جمعه بازار و باقی بازارها. کبابی دم تلفن خونه. پنج تومنی هايی که برای زنگ زدن به معشوق جمع ميکردم. شير موز ها، آب ميوه ها، و رشته خشکارها. پيکان آبی نفتی بابو که من هميشه به ماشين بابام ترجيحش ميدادم. ديگه چی بگم يک سفره ناستالژی. امروز عکسهای نوروزی سايت ایرانيان رو که نگاه ميکردم توی دلم از صميم قلبم گفتم آی تف به روتون ملاها و بعدش هم از همون آه ها که راننده تاکسي ها ميکشند، کشيدم

جنبش گله ای زنانه در حمايت از طرحی برای رفراندوم

کدوم طرح؟ آهان اون طرح که آق رضا نيم پهلوی هی رفراندوم رفراندوم ميکرد؟ يا اونکه وب سايتش يک شيش داره با يک مشت صفر جلوش؟ کلا منظورتون هم پرسی به معنی رأی گيری هست؟
برای نوشين احمدی خراسانی کلی احترام قائلم ولی اگر ميخواهيد يک مقاله چرت بخوانيد متن سخنرانی نوشين خانم را در سخنرانی روز زن در دانشگاه پلی تکنيک مطالعه بفرماييد. نوشين خانم سعی کرده اند که جنبش زنان ایران از زمان مشروطه را به جنگ احتمالی ایران-آمريکا و طرح رفراندوم ربط دهند. حالا معلوم نيست منظور کدوم طرح رفراندوم است و يا که گفتمان رفراندم مد نظر است. من که هنوز بدنبال شققيه و ...ام
نوشين خانم اصولا و کلا حرف حساب تمام دوستان طراح رفراندوم را تکرار ميکنند: جنبش اصلاحات به جايی نرسيد و تنها راه نجات تغيير قانون اساسی است که این هم فقط با همه پرسی برای رفراندوم امکان پذير هست. حالا چرا زنان بصورت گله ای بايد از این طرح حمايت کنند؟ خوب هرچی زنان ميکشند از این چند تا قانون مزخرف در قانون اساسی مزخرف تر جمهوری اسلامی است. پس به نفع زنان است که از طرح رفراندم حمايت کنند. البته و صد البته زنان با این حمايت خود باعث تغييرات اساسی در ایران ميشوند و آمريکا هم که ميبيند مردم در ایران چقدردمکراتيک همه پرسی ميکند ديگر به ایران حمله نميکند. يک وقت خدای نکرده فکر نکنيد که آمريکا با تسلیحات هسته ای ایران مشکل دارد، خير! مشکل آمريکا با ایران مساله حقوق زنان است. آخر آمريکا يکی از پيشروان حمايت از حقوق زنان جهان است و تمام سياست های خارجی خود را هم به مبنای این هدف مهم خود طرح و تنظيم ميکند.
نوشين خانم جون
آخر بدون خشونت يا که دخالت خارجی طرح شما چگونه قابل اجراست؟ ايا این طرح شما طرحی تدريجيست که اگر هست فرق آن با اصلاحات چيست؟
اگر جنبش اصلاحات با شکست روبرو شد، دلايلش چيست؟ من هنوز هم معنی حرف اصلاحات تمام شد را نمي فهمم. يعنی شما بعد از آنکه قانون اساسی را تغيير داديد دیگر رسالتی نخواهيد داشت. اصلاحات هزينه دارد. هزينه که زنان کشورهای ديگر برای پيشرفت زنان و مشارکت آنها در حوزه های مختلف جامعه پرداخته اند قابل مقايسه با ایران نيست. در طی همين اصلاحات بقولی شکست خورده اگر خوب دقت کنيد اکثر دوستان فمينيست در حوزه نقد اجتماعی است که فعاليت ميکنند. گويا فعالان حقوق زن در ایران حاضر به پرداخت هزينه های مربوط به نقد سياسی نيستند. توجه داشته باشید که مساله حقوق زنان در ایران ابعاد سیاسی بسیار دارد. مردان اصلاحات بسيار شجاع تر از زنان اصلاحات عمل کردند. اگر هم نقد سياسی تندی بوده از جانب فمينيست های اسلامی بوده نه سکولار ها. بی دليل نيست که مشکل جمهوری اسلامی با روشنفکران دينی به مراتب بيشتر از روشنفکرن سکولار هست. برای همين هم هست که مساله حقوق زن در ایران در چند سال اخير در حال در جا زدن است. جنبش زنان در ایران حاضر به پرداخت هزينه نيست، آنگاه به فکر راه حل های غير عملی چون تغيير قانون اساسی ميافتد
حقوق زنان را هم که بچسبيم، ميدانيم که هيچ قانون اساسی نميتواند ضمانت اجرايی داشته باشد. قانون حمايت از خانواده هم که این خانم افخمی کلی زحمتش را در دوران پهلوی کشيده بود، هيچ ضمانت اجرايی نداشت. آگر بخواهيم عدالت را رعايت کنيم، جمهوری اسلامی ناخواسته به جنبش زنان در ایران کمکی کرد که قانون حمايت از خانواده نمي توانست خوابش را ببيند. حجاب اجباری زمينه مشارکت زنان از هر قشری را در ایران فراهم کرد. این مشارکت با حضور این زنان در سطوح مختلف جامعه- دانشگاه ها و مؤسسات تحقيقاتی بود. نتيجه آنکه امروز ما شاهد زنانی چون خانم کولايی هستيم که بسيار مصمم تر از فرح پهلوی دنبال حق و حقوق خويشند. باز هم در مورد ضمانت اجرايی بايد بگوييم که کشور هايی چون عراق و ترکييه در خاورميانه قوانين سکولار دارند که از حقوق زنان حمايت ميکنند، اما هنوز در ترکييه ما شاهد قتل های ناموسی ناشی از نظام مرد سالارانه حاکم بر جامعه هستيم. در عراق هم مردم ترجیح ميدهند از قوانين آيت الّله سيستانی پيروی کنند و توجه داشته باشيد که این یک انتخاب و اختیار است. در همين آمريکا خودمان هم که خانم خراسانی شما واقف هستيند که زنان چقدر دچار مشکلات هستند. این مشکلات زنان را قانون اساسی ایجاد نکرده، کمکی هم به رفع مشکلات مربوط به حقوق زن در آمريکا نميکند
من نيمدانم هدف خانم خراسانی از این سخنرانی چيست. این سخنرانی آرمانگرايانه آسمان به ريسمون بافتنانه شايد نوعی هيجان سياسی ایجاد کند ولی از واقعيت هايی که جنبش زنان با آن روبروست بسيار فاصله دارد. بهتر است من هم زياد آسمان ريسمون نبافم


این مملکت ما (ایران) همه چيزش هردنبيل هست. سياست خارجی مملکت را يک مامور اداره خارجه/گذرنامه در چند ثانيه تغيير ميده. آقای استون و آقای نيفل که هر دو دعوت بودند به کنفرانسی در کتابخانه ملی و از دولت ایران نيز ويزا گرفته بودند را به خاک ایران راه نداده اند. حالا خدا ميدونه چی شده. آقای رمندی سخنگو ایران در سازمان ملل گفته که این يک اشتباه فنی بوده. کاش چند نفر از این دوستانی که با جناح های مختلف در ایران خودمونی هستند وبلاگ بزنند و این خاله زنک بازی های سياسی و پوزنی های بين چپ و راست رو به ثبت برسونند. بطور مثال من از چند جا شنيدم که قتل زيبا (زهرا) کاظمی مربوط به خويش و قوميش با بهزاد نبوی بوده. يعنی کاظمی رو گرفتند که نبوی را بزنند- که کار با جاهای باريک کشيده شد. این جور اطلاعات خيلی مهمه که در تاريخ معاصر ثبت بشه. احساسم ميگه این اتفاق اخير هم که بر سر استون و دوستان اومده احتمالا پوز زنی جناحی بوده. کسی اطلاعی داره از این موضوع؟
درضمن لينکی که دادم مال نييورک تايمز هست که قبلش بايد ثبت نام کنيد البته مجانی است در مقابل کمی اطلاعات آماری که شما از خودتون در اختيارشون قرار ميدهيد

سؤالهای تکراری جوابهای تکراری
مصاحبه بی بی سی انگليسی با آق ابطحی را بخوانيد....مصاحبه خارجی يه هوا مهمتر از زبان مادری عزيزمون هست


روز زن بر تمامی زنان دنيا مبارک که زن سکسی ترين پديده تکامل است
خدا الهی سی بی سی رو برای همه ما نگه داره...باقی قسمت های این مستند سکسی زنانه را از دست ندهيد. کاش زودتر پيشنهادش ميکردم