برهنه بودن در اين فستيوال خيلی عادی است. بيشتر ه.د.ت ها دوست دارند که بدن های برهنه خودشان را به تماشای عموم بگذارند. البته در مورد زنان اين مساله پيشينه فمينيستی هم دارد. در سال 1996 يک گروه فعال حقوق زنان موفق شد که از دادگاهی در انتاریو حق حضور سينه-برهنه زنها را در مکانهای عمومی بگیرد. با توجه به اينکه سينه زنان با سينه مردان تفاوت اجتماعی ندارد، بايد از حق و حقوق يکسان نيز برخوردار باشد. و با توجه به اينکه مردان در انتاريو اين حق را دارند که سينه-برهنه وارد مکان های عمومی شوند، پس زنان نيز بايستی که از اين حق برخوردار باشند. القصه که با وجود داشتن اين حق مصلم يافتن زن سينه-برهنه در شهر ما بسی دشوار است تا حدی که بسياری از مردان فمنيست گروه هايی تشکيل داده اند و زنان را به اين امر خير تشويق می کنند.
برای جذاب کردن کارنوال، عده اي از ه.د.ت. ها لباس های خوشگل مشگل و عجيب و غريب می پوشند. کارنوال معمولا پر از تماشاچی های ايرانی است که مدام از هم می پرسند:
اين زنه؟
نه بابا مرده
آخه آرايش کرده
مگه ريش هاشو نمی بينی
راست ميگی ...مرده....خدا به دور
تورنتو اصولا یک جمعيت بسيار محافظه کار دارد که اکثراً در حومه شهر زندگی می کنند. عده اي هيپی نوگرای بوهيمی هم در مرکز شهر متمرکز هستند و به کارهايی که احتمالا پرزيدنت "ا.ن." برای آنها جرم های تعزيری می گذارد مشغولند. از جمله می توان طرفداران آزادی ماراجوانا را نام برد، که هنوز آزادی نيافته برای خودشان مغازه ماراجوانا فورشی زده اند و بجای ماراجوانا فعلا وسايل لازمه را می فروشند. در پشت اين عکس علامت گياه ماراجوانا را مي بينيد، و اين هم يکی از اين مغازه هاست که نزديک آپارتمان من است
Subscribe to:
Comment Feed (RSS)
